പിറക്കാന് കഴിയാതെ പോയൊരു കാവ്യമേ...
നിന് ഹ്യദയത്തുടിപ്പുകള് അറിയുന്നു ഞാന്..
നിന്നിലെ സങ്കല്പ്പ മന്ദാരങ്ങള് വിടരുന്നതും
കൊഴിഞ്ഞതും അറിഞ്ഞില്ല ഞാന്....
എവിടെയെന് കാലുകള് ഇടറിവീണത്.. ?
നിന്നെ കാണാന് കഴിയാതെ എന് കണ്ണുകള്
എവിടെയായിരുന്നു.. ?
പിന്നിട്ട പാതകളില് എങ്ങോ ഞാന് മറന്നത്
നിന്നെയായിരുന്നോ.. ?
അതോ നൊമ്പരങ്ങള് തന് കയറ്റുപടിയില് കണ്ണുനീര് തുള്ളിയായ്പൊഴിഞ്ഞതും
നീയായിരുന്നോ... ?
ഇന്നു ഞാന് നിന്നെ വീണ്ടെടുക്കാന് ശ്രമിക്കും പോലെ...
അറിയില്ല...
ഒരു പുനര്ജന്മത്തിനായ്നീ വീണ്ടും എന്നിലേക്കോ.... ?
അതോ നിശ്ചലമായി,
നിശ്ശബ്ദമായി...
വീണ്ടും വേദനകള് തന് അകത്തളങ്ങലിലേക്കോ..... ?
നിന് ഹ്യദയത്തുടിപ്പുകള് അറിയുന്നു ഞാന്..
നിന്നിലെ സങ്കല്പ്പ മന്ദാരങ്ങള് വിടരുന്നതും
കൊഴിഞ്ഞതും അറിഞ്ഞില്ല ഞാന്....
എവിടെയെന് കാലുകള് ഇടറിവീണത്.. ?
നിന്നെ കാണാന് കഴിയാതെ എന് കണ്ണുകള്
എവിടെയായിരുന്നു.. ?
പിന്നിട്ട പാതകളില് എങ്ങോ ഞാന് മറന്നത്
നിന്നെയായിരുന്നോ.. ?
അതോ നൊമ്പരങ്ങള് തന് കയറ്റുപടിയില് കണ്ണുനീര് തുള്ളിയായ്പൊഴിഞ്ഞതും
നീയായിരുന്നോ... ?
ഇന്നു ഞാന് നിന്നെ വീണ്ടെടുക്കാന് ശ്രമിക്കും പോലെ...
അറിയില്ല...
ഒരു പുനര്ജന്മത്തിനായ്നീ വീണ്ടും എന്നിലേക്കോ.... ?
അതോ നിശ്ചലമായി,
നിശ്ശബ്ദമായി...
വീണ്ടും വേദനകള് തന് അകത്തളങ്ങലിലേക്കോ..... ?
No comments:
Post a Comment